Witaj na portalu www.powiatlubinski.pl
Dziś jest niedziela, 14 sierpień 2022. Imieniny: Euzebiusza, Maksymiliana

Rynarcice (GroB Rimersdorf)

Zgłoś nadużycie  Drukuj artykuł  Pobierz jako PDF
Autor: doc_kac  Data dodania: 30.05.2011 10:10   Data modyfikacji: 30.05.2011 10:10

Oceń artykuł:

Rynarcice (GroB Rimersdorf)



Historia
Pierwsze wzmianki o Rynarcicach pochodzą z dokumentów książęcych z lat 1317-1318 i 1319r. wydanych przez księżną Matyldę Głogowską i jej synów Henryka i Jana, gdzie wymienieni są Zwoto i Preczlaus z Reynhersdof. Istnieje przypuszczenie, iż już w tym czasie znajdowała się we wsi jakaś siedziba, brak jednak na to potwierdzenia w źródłach. W dokumencie z 1357r. wymieniony był natomiast Nickel von Rinherdsdorf, który wraz z okolicznym rycerstwem i mieszczaństwem lubińskim złożył hołd księżniczce Agnieszce.

W XIV w, wzniesiono w Rynarcicach kościół p.w. św. Marcina. Z 1360r. pochodzi informacja, iż Bernhard Schlidow odkupił od Reinharda von Susk patronat nad kościołem. Ołtarz główny datowany dokumentami na 1494r. zawierał wizerunki patronów kościoła: NM Panny i św. Marcina. W 1524r. został przejęty przez ewangelików, którzy utworzyli szkołę. W XVI w. dobra tutejsze należały do rodziny von Stoschów wywodzących się z Mojęcic. Na skutek kilkakrotnego podziału majątku rodziny w 2 poł. Tegoż stulecia Rynarcice przypadły w udziale w 1595r. Friedrichowi von Stosch, który 1586r. pojął za żonę Susannę von Zedlitz, zmarł zaś w 1615r. i zostal pochowany w grobowcu w tutejszym kościele. O siedzibie wówczas także nic nie wiadomo. Skoro jednak właściciel dóbr zasłużył sobie na tak okazały pochówek, wnioskować można, iż siedziba ta była na miarę jego zasług. W czasach Friedricha von Stoscha majątek nie stanowił lenna książęcego. Wojna trzydziestoletnia przyniosła wsi duże straty; spłonął wówczas, m.in. dom parafialny. W 1719r. majętność zakupił Abraham, Friedrich von Pamwitz z Piotrowic. Nie wiadomo jak długo był jej właścicielem. Kolejno posiadali Rynarcice von Reder oraz Heinrich Ferdinand von Nickisch (1789r.), którego główną siedzibą były Miłoradzice. Jak się zdaje istniejąca wówczas siedziba zachowała w swym zasadniczym zrębie swój kształt do dziś. W 1830r. dobra należały Kraube’go, w 1841r. zakupił je Britt. W 1876r. właścicielem dóbr był Anton Schlieben, w 1886r.- Bruno Lobbecke z Brunszwiku, który 1894r. sprzedał majątek hrabiemu Friedrichowi von der Asseburg- Falkenhein (w tym także drugi folwark na przeciwległym krańcu wsi). W 1917r. nabył dobra fabrykant fortepianów z Berlina- Edwin Bechstein, jednakże już po roku zbył je na rzecz doktora praw Wilhelma Guttlera. Ten zachował je aż do wybuchu II wojny światowej, doprowadzając do wysokiej stabilizacji, był udziałowcem mleczarni w Rudnej. W czasie wojny majątek należał do barona von Botelenberga.

Obecny dwór w Rynarcicach, jakkolwiek istnieją pewne przesłanki co do jego średniowiecznej proweniencji, pochodzi w swym zrębie z 2 poł. XVII w. Jest to założona na planie prostokąta dwukondygnacyjna budowla z naczółkowym mansardowym dachem. Nie uległa ona na przestrzeni dziejów zasadniczej przebudowie. Prawdopodobnie na początku XIX w. dobudowano na osi elewacji zachodniej dwukondygnacyjne skrzydła. W tej formie dwór przetrwał do końca XIX w. Wówczas od południa dostawiono skrzydło a korpus przybudówkę z urządzeniami sanitarnymi. Na osi fasady wzniesiono przedsionek, przebudowano otwory okienne, zaś skrzydło uzyskało szczyt z dekoracją sztukatorską. Przebudowa dotyczyła również układu komunikacyjnego; zagospodarowano do celów mieszkalnych poddasze. Kolejna generalna przebudowa zmieniająca układ miała miejsce w 1973r. Od zachodu, na tyłach pałacu, przylegał do terenu folwarku ogród ozdobny.

Śladami po nim są dwa buki purpurowe, cisy i modrzewie. Biorąc pod uwagę wiek tych drzew datować go można na połowę XIX w. Natomiast w latach 70-tych XIX w. otaczającą ogród łąkę zadrzewiono tworząc niewielki park typu swobodnego, przed pałacem zaś gazon z lipami i modrzewiami. Wówczas też nastąpiło wydzielenie części przypałacowej od majdanu gospodarczego.

Bibliografia

www.rudna.pl